1นาที..

posted on 04 Sep 2009 12:46 by spirit-of-teen

ที่จริงแล้วเรื่องนี้มันเป็นเมลล์ฟอร์เวิร์ดอ่ะนะ แต่พอลองอ่านแล้วก็ดีครับโดยเฉพาะคนที่กำลังมีแฟน ลองอ่านดูละกันครับ

........................ อ่านให้จบนะ ดีจริงๆ

มีชายหนุ่มไฟแรง ที่มุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น
เขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว
เธอจะมารอ..ที่หน้าประตูบ้าน..ของเขา หลังจากที่เขาเลิกงาน
เขาพบเธอ..ก็ยิ้มแย้ม ..ยินดีต้อนรับ.. สนทนากัน..แล้วเธอก็กลับไป
วันนี้เขากลับถึงบ้าน ช้ากว่าปกติมาก
แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอที่หน้าบ้านเขา.. เช่นทุกวัน


“ โทษทีนะที่รัก วันนี้มีงานด่วน เลยกลับมาช้าไปหน่อย ”


เธอยังยิ้มให้เขา “ คุณทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว
ทำไมยังทำงานหนักอีกล่ะ ?”


“ ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ มีรถที่ดูโอ่อ่ามากกว่านี้
.. เพื่อคุณนะจ๊ะ ”


เวลาผ่านไป 1 ปี

หญิงสาวมาหาเขาบ้าง ไม่มาบ้าง แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องอย่างนี้

วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา

“ คุณมีเงินมากพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง ?”


“ ขอเวลาอีกสักหน่อย ผมอยากซื้อแหวนวงใหม่ มาเปลี่ยนให้คุณด้วย ”


เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ

“ ฉันบอกหรือว่า ฉันอยากได้แหวนวงใหม่ ?”


“ ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ...ที่รัก ”



3 เดือนแล้ว..ที่เขาไม่เห็นเธอที่หน้าประตูบ้าน     วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่
เขาจึงตัดสินใจลางาน 1 วัน เพื่อไปหาเธอ
เขาขับรถคันหรู ผ่านเส้นทางที่ขรุขระ อย่างยากลำบาก


‘ เธอต้องใช้ทางเส้นนี้มาหาเราทุกวันเหรอเนี่ย ?’
เขารำพึง

เมื่อมาถึง แม่ของเธอออกมาต้อนรับและมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้เขา
และบอกเส้นทางที่เป็นสถานที่ ที่เธออยู่ ที่ซึ่งเขาจะพบเธอได้

เนินเขาเล็ก ๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้ มีแท่นหินสลักชื่อหญิงสาว ตั้งอยู่กลางเนิน

น้ำตาของลูกผู้ชายไหลรินออกมา มือสั่นเทาของเขา เปิดกล่องไม้อย่างช้า ๆ

ข้างในกล่องอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็ก ๆ

เขาเริ่มอ่านข้อความ..ทีละใบ...ทีละใบ....


“ วันนี้ ..คุณกลับมาช้า ..ฉันรอ 2 ชั่วโมง ..ไม่เป็นไร ..ฉันรักคุณ ”

“ วันนี้ฝนตก ..ฉันยังรอ ..แต่ไม่เจอคุณ.. ไม่เป็นไร .. แต่ฉันยังรักคุณ ”

“ ฉันเริ่มป่วย.. จนไปหาคุณไม่ได้ ..คุณคงไม่ทันได้สังเกต.. ไม่เป็นไร..
แต่ฉันยังรักคุณ ”

“ วันนี้ ..คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่..
คุณคงลืมว่า..ฉันตอบตกลง..จะแต่งงานกับคุณ ..เพราะแหวนวงนี้
แต่ไม่เป็นไร..ฉันยังรักคุณ ”


ชายหนุ่มได้เรียนรู้แล้วว่า.......
บางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิต
อาจเทียบไม่ได้กับสิ่งเล็กน้อย ที่เขาเคยได้รับ จนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน

รถคันหรูแล่นไกลออกไป เหลือไว้เพียงกล่องแหวนเพชร ราคาแพง หน้าหลุมศพ
ที่ดูไม่เหลือค่าอะไร ..สำหรับเขา..อีกต่อไป

“ ผมมีบ้านหลังใหญ่..แต่คงกว้างไป สำหรับการที่จะต้องอยู่คนเดียว
ผมมีรถราคาแพง   แต่ไม่รู้จะขับไปรับใคร ให้มานั่งเคียงคู่ ..เพื่อไปที่ไหน ๆด้วยกัน


ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิต แต่ไม่เคยมีเวลา ที่จะได้อยู่กับคนที่..ผมรัก

ตอนนี้ผมมีเงินมากมาย แต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง 1 นาที ที่จะบอกว่า ‘ รักเธอ ’..


ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมตามที่ผมฝัน แต่ขาดส่วนที่สำคัญที่สุด ..ที่อยากให้ย้อนกลับมา..จะได้ไหม ?”


.........................................................................................................

ลองก้าวออกจากโต๊ะทำงานก่อนตะวันจะตกดินสักวันสองวันต่อสัปดาห์
หันกลับไปเอาใจใส่คนที่รักเราบ้าง   อาจจะไม่ใช่แค่แฟนหรือคนรัก
บางที   พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ก็เฝ้ารอ 1 นาทีจากเราเหมือนกัน

 

ณ วันนี้...อย่างน้อยเราก็ยังมีเวลาเหลือมากกว่า 1 นาทีที่บางคนโหยหา...

 

อย่าปล่อยให้อะไรๆ มันสายเกินไป...
ชีวิตคน...ถึงมันจะไม่สั้นนัก...แต่มันก็ใช่ว่าจะยาวนานตลอดไป
.............
เงินทองที่มากมายจากการทำงานหักโหม...
บางทีอาจได้คืนกลับมาเพียงแค่โลงราคาแพงจากน้ำพักน้ำแรง
ในครึ่งชีวิตที่ผ่านมา
 
.................... 

 

ลองคิดๆดูแล้ว ก็เลยหาเพลงนี้มาให้ลองอ่านกันครับเป็นเพลงเก่าของเล้าโลม อ่านจบแล้วก็ลองหันไปใส่ใจหรือลองสละเวลาบอกคำว่า"รัก"กับคนที่คอยดูแลและอยู่ข้างๆที่เปลี่ยนโลกให้กลายเป็นสีชมพูที่เรียกว่า"แฟน"ดูสิครับ..

สายเกินไป/เล้าโลม

 อยากจะย้อนเวลากลับไป จะไม่ทำให้เธอเสียใจ
ไม่ทำให้เธอร้องไห้ ช้ำใจมากมายเพราะฉัน
แต่ก็สายเกินไปใช่ไหม ที่จะรั้งตัวเธอนั้นไว้
กี่ครั้งที่เธอร้องไห้ จนเกินอภัยให้ฉัน

ไม่เคยจะมอง ไม่เคยจะเห็นคุณค่า
ไม่เคยใส่ใจกับคำว่ารัก

ก็เพิ่งได้รู้ ถึงความเจ็บปวด
ที่ในวันนี้ไม่มีเธออยู่ ปวดร้าวแค่ไหน
ถ้าในวันนั้น ฉันเพียงเข้าใจ
ว่าเธอรักฉันมากแค่ไหน
ใจฉันคงไม่เจ็บอย่างนี้

ก็ควรแล้วที่ต้องเจ็บช้ำ ต้องเข้าใจในสิ่งที่ทำกี่
กี่คำที่ฉันขอโทษ มันคงไม่พอใช่ไหม

ไม่เคยจะมอง ไม่เคยจะเห็นคุณค่า
ไม่เคยใส่ใจกับคำว่ารัก(จนวันที่เสียเธอไป)

ก็เพิ่งได้รู้ ถึงความเจ็บปวด
ที่ในวันนี้ไม่มีเธออยู่ ปวดร้าวแค่ไหน
ถ้าในวันนั้น ฉันเพียงเข้าใจ
ว่าเธอรักฉันมากแค่ไหน
ใจฉันคงไม่เจ็บอย่างนี้

โอ...อยากจะขอให้เธอ กลับมาเหมือนเก่า
แค่อยากมีเราอย่างเดิม แต่มันคงสายเกินไป
อยากจะขอให้เธอกลับมา มันคงสายเกินไป โอ โฮ....